Pomóz nam, Stwórco, pogłębić miłość do nas samych, aż przemieni się cały sen naszego życia, przeistoczy się z lęku i rozpaczy w miłość i radość. Niech siła naszej miłości będzie tak wielka, abyśmy mogli zerwać ze wszystkimi kłamstwami, jakie nam wpojono i podano do wierzenia - że nie jesteśmy wystarczająco dobrzy, wystarczająco silni, wystarczająco inteligentni, abyśmy mogli sobie poradzić. Pomóż nam, aby siła naszej miłości do siebie była tak ogromna, byśmy nie musieli żyć tak, jak ktoś za nas zdecyduje. Pozwól, abyśmy zaufali sobie i sami dokonywali wyborów, jakich mamy dokonać. Z taką miłością nie będziemy bali się stanąć twarzą w twarz z żadnym wyzwaniem, żadną odpowiedzialnością i natychmiast zaczniemy rozwiązywać swoje problemy.

Pozwól nam kochać siebie bez samooskarżania, ponieważ kiedy się oskarżamy i sądzimy, dźwigamy winę i pragniemy kary, tracimy świadomość Twojej miłości. Wzmocnij naszą wolę wybaczania sobie. Oczyść nasze umysły z emocjonalnej trucizny, abyśmy mogli żyć w idealnym pokoju i miłości. Pozwól, aby miłość do nas samych stała się siłą, która odmieni sens naszego życia. Z tą nowa siłą w sercach, siłą miłości do siebie, pomóż nam odmienić wszystkie nasze związki, łacznie z tymi, jaki mamy z samym sobą. Pomóż uwolnić się od wszystkich konfliktów z innymi. Pozwól cieszyć się i dzielić szczęściem z tymi, których kochamy, wybaczać im każdą niesprawiedliwość, jaką poczujemy naszym umysłem. Pomóż nam kochac siebie tak bardzo, abyśmy przebaczyli każdemu, kto nas kiedykolwiek skrzywdzi. Daj nam odwagę bezwarunkowo kochać naszą rodzinę i przyjaciół, zmieniać nasze związki w jak najlepsze i pełne miłości.

Pozwól nam dzisiaj zacząć życie od nowa z potęgą naszej miłości do siebie. Pomóż cieszyć się życiem, naszymi związkami, poznawać życie, podejmować ryzyko, żyć i nie bać się miłości. Pozwól nam otworzyć serca na miłość, która jest naszym przyrodzonym, niezbywalnym prawem. Pomóz nam stać się mistrzami Wdzięczności, Szczodrości i Miłości, abyśmy cieszyli się całym Twoim stworzeniem."

Podoba mi sie ta modlita. Ma to do siebie ze nie wychwala stworcy ponad niebiosa tak jak wiekszos modlitw tylko skupia sie na czlowieku jako boskim stworzeniu, ktore potrzebuje otuchy i pomocy w ksztaltowaniu i zozumieniu samego siebie. Troche przydlugawa i raczej malo prawdopodobne abym byl w stanie wklepac to na pamiec ale metoda kopiuj/wklej mi pomoze. :-)

Nie czytałem tej książki. Ale ta dedykacja przwodzi (chyba tak to sie pisze jak nie to mnie popraw) mi na myśl testament lub zbiór jakiejś pomocy albo wskazówek dla pszyszlych pokoleń. Takie mam odczucie.