W naszych polskich szarych blokowiskach wszyscy jesteśmy jedną wielką „rodziną”…Człowiek by pospał chętnie jeszcze dłużej ale „babcia” piętro poniżej ma codziennie od 6 rano wielką ochotę dowiedzieć się, co słychać u pozostałych członków rodzinki i wysiaduje w oknie, bacznie obserwuje, żeby nic nie umknęło jej uwadze. Szkoda tylko, że za każdym razem kiedy odchodzi od okna skrzętnie poprawia firankę a ja słyszę leżąc sobie błogo w łóżeczku tylko „szuuur”, „szuuuuur” (jakiś karnisz starego typu) i tak codziennie o tej samej porze, budzik niepotrzebny:/. Ach, zapomniałam dodać o kanale pierwszym polskiego radio, który włączony na full stanowi idealny podkład dla „szurającej firanki”…:/ Pani K. jeśli mnie Pani czyta niech się Pani zlituje ;))))))))